Film o čoveku koji je presudio najvećem balkanskom zločincu
Istorijski triler Nemanje Ćeranića i Nebojše Pajkića „Ruka pravde“ donosi priču o Blagoju Jovoviću, čoveku koji je presudio nekadašnjiem vođi ustaškog režima, najvećem balkanskom zločincu 20. veka, odgovornom za užase tokom Drugog svetskog rata.
Film vraća u fokus jednu od gotovo zavoravljenih priča o hrabrom čoveku koji je pucao na Antu Pavelića, koji se posle rata krio u Argentini.
Film su režirali Nemanja Ćeranić i Nebojša Pajkić, a reč je o istorijskom trileru inspirisanom životom Blagoja Jovovića i atentatom na Pavelića u Argentini 1957. godine.
Snimanje filma počelo je u Srbiji, a nastavljeno je u Buenos Ajresu, gde se odvija najveći deo priče. Produkcija je koristila autentične lokacije u obe zemlje kako bi što uverljivije dočarala atmosferu pedesetih godina prošlog veka. Završetak snimanja objavljen je 2025. godine.
Film je nastao u produkciji kompanija Tracktor Production i TS Media, uz podršku Filmskog centra Srbije. Beogradska premijera zakazana je za 17. novembar 2026. godine u Plavoj dvorani Sava centra.
Glumačka ekipa
Glavnu ulogu Blagoja Jovovića tumači Aleksandar Gavranić, dok se u značajnim ulogama pojavljuju Zlatan Vidović kao Jakov Jovović i Tamara Ristoska kao Glada.
U filmu igraju i Igor Borojević, Samuel Finci, Mladen Nelević, Lukas Feraro, Miodrag Krčmarik, Slađana Zrnić, Jovan Savić, Ljubiša Savanović i drugi glumci.
Scenario potpisuju Mirko Stojković, Strahinja Madžarević i Nebojša Pajkić.
Čovek koji je pucao na Pavelića
Blagoje Jovović bio je čovek iz Crne Gore, (rodjen uselu Kosić kod Danilovgrada) i pripadnik jugoslovenske ratne generacije čiji je životni put obeležio Drugi svetski rat i posleratna emigracija. Nakon rata otišao je u Argentinu, gde je živeo i radio.
Tamo se nalazio i Ante Pavelić, nekadašnji poglavnik Nezavisne Države Hrvatske (NDH), koji je nakon sloma ustaškog režima uspeo da napusti Evropu i pronađe utočište u Južnoj Americi.
Prema istorijskim svedočenjima, 10. aprila 1957. godine Jovović je u okolini Buenos Ajresa pucao na Pavelića i teško ga ranio. Pavelić je preživeo neposredne posledice napada, ali je kasnije otišao u Španiju, gde je 1959. godine umro od posledica ranjavanja.
Jovović je tek decenijama kasnije javno govorio o svojoj ulozi u atentatu. Njegovo svedočenje, kao i iskazi drugih ljudi povezanih sa događajem, učinili su ga centralnom ličnošću ove priče.
Film „Ruka pravde“ ne bavi se samo atentatom. On otvara i pitanje šta se događa kada čovek, suočen sa sećanjem na ratne zločine i činjenicom da njihov počinilac nije izveden pred sud, odluči da sam preuzme ulogu izvršioca pravde.
Ante Pavelić i zločini ustaškog režima
Da bi se razumela težina događaja o kojem film govori, potrebno je podsetiti ko je bio Ante Pavelić.
Pavelić je bio osnivač i vođa ustaškog pokreta, a nakon nemačke invazije na Jugoslaviju u aprilu 1941. postao je poglavnik Nezavisne Države Hrvatske, države uspostavljene pod okriljem nacističke Nemačke i fašističke Italije.
Pod njegovim vođstvom uspostavljen je represivni režim koji je sprovodio sistematske progone, deportacije i masovna ubistva. Srbi, Jevreji i Romi bili su izloženi progonu na osnovu nacionalne ili rasne pripadnosti.
Posebno mesto u istoriji zločina ustaškog režima zauzima logorski sistem Jasenovac, u kojem su ubijene stotine hiljada ljudi. Ustaške vlasti sprovodile su masovne zločine i van logora, uključujući ubistva civilnog stanovništva i prisilna proterivanja.
Odgovornost Pavelića i njegovog režima za masovne zločine nad Srbima, Jevrejima, Romima i političkim protivnicima dokumentovana je u istorijskim izvorima. Američki Memorijalni muzej holokausta navodi da je pod Pavelićevom vlašću hrvatska država ubila stotine hiljada pripadnika ovih zajednica, a Komisija posleratne jugoslovenske komunističke vlasti u istrazi je došla do broja od oko 700.000 žrtava.
Kraj rata nije značio i kraj Pavelićevog političkog delovanja. Izbegao je zarobljavanje, otišao u Argentinu i nastavio aktivnosti među hrvatskom emigracijom. Posle atentata 1957. napustio je Argentinu i sklonio se u Španiju, gde je umro dve godine kasnije.
Pravda, osveta i istorijsko sećanje
„Ruka pravde“ vraća publiku u vreme kada su mnogi odgovorni za ratne zločine izbegli suđenje, a preživeli i porodice žrtava ostali bez odgovora i zadovoljenja pravde.
Priča o Blagoju Jovoviću zato prevazilazi okvir klasičnog trilera. Ona govori o sećanju, odgovornosti i granici između pravde i osvete, ali i o tome kako nerešena pitanja iz prošlosti nastavljaju da oblikuju živote pojedinaca decenijama nakon završetka rata.
Film „Ruka pravde“ donosi novu umetničku interpretaciju ove priče i podseća na istorijski period u kojem su zločini, bekstvo i posleratna emigracija ostavili duboke tragove u kolektivnom pamćenju.
Pogledajte zvanični trejler filma:
