Večna i ponosna Republika Srpska
Piše: Aleksandar Stojanović
Vjekovna želja i ideja, postojanje i bivstvovanje srpskog naroda u Bosni i Hercegovini nakon stradanja, sužnjeg života prvo pod Turcima, pa nadalje Austrougarima, ustašama i novoosmanlijama, ta želja svoje nebeske visine dostigla je u ovaj dan prije 29 godina. Skupština srpskog naroda u BiH tog 9. januara 1992. godine u Sarajevu donijela je Deklaraciju o proglašenju Republike srpskog naroda Bosne i Hercegovine. Tako taj Sveti Stefan postade slava nad slavama, istorija je dobila svoju potvrdu, a svako stradanje dobi smisao jer je svaka sedmovjekovna žrtva srpska ugrađena je u njen temelj. I kako veliki Matija Bećković reče, „još se ne zna da li je Sveti Stefan izabrao Republiku Srpsku ili je Republika Srpska izabrala Svetog Stefana“.
Proteklih 29 godina bilo je teško, skoro jednako kao i one decenije prije nastanka Srpske. Ono što nisu uspjeli da dobiju u ratu, mnogi su pokušavali Srpskoj da oduzmu u miru. Kroz instituciju namjesnika međunarodne zajednice otimane su nadležnosti, osakaćen Dejtonski mirovni sporazum, a Ustavni sud BiH stavljen donosio je ideološki obojene, a ne pravne presude kojima se dotlo dotle da se ovaj dan proglasi neustavnim, jer „vrijeđa osjećaje druga dva konstituvna naroda“, tobož što je Dan republike u dan velikog sveca Svetog Stefana. Razmišljajući logikom sudija Ustavnog suda i SDA, trebalo bi poništiti i Dejtonski sporazum, odnosno poništiti mir, jer je dokument potpisan 21. novembra, na Svetog Arhangela Mihaila – Aranđelov dan?!
Međutim, kada govorimo o institucijama, pouka ovog, ali i svakog prethodnog i budućeg rođendana treba da bude da su one opstale duže od prve Jugoslavije isključivo i samo zbog naroda. Od najveće važnosti je da one postanu mjesto sabiranja, sabornosti i jedinstva srpskog naroda u BiH, ali i regionu. One nikako ne smiju da se osvajaju, da se oko njih jagmi i da postanu sredstvo zadovoljavanja niski, politikantskih interesa. Institucije su narod, one su trajni izraz njegove volje, najveći amanet poginulih i onih koji su za Srpsku dali svoju krv. One nisu pojedinac, institucija ne može da bude pojedinac.
Dok god se opstanak Srpske ne veže za opstanak privremenih garnitura, određenih političkih opcija, do tada će ona trajati. Dok god je ona, a ne vlast, najviši interes, ne treba da strahujemo da će neko da otme istoriju, istinu i pravdu. Toga se može samo odreći. U ovim odsutnim trenucima najvažnije je da odbacimo onu pobudu „da komšiji crkne krava“. Kako je Bećković rekao: „Ne tražite hljeba preko Republike Srpske“.
Republika Srpska danas je na vjetrometini globalnih i čaršijskih interesa i ideologija, trn u oku novokomponovanim narodima, na udaru neoosmanista i neofašista. U trenutku kada se izopačene namjere povampiruju kroz kvazigrađanske opcije, upakovane u celofan tolerancije i partijske nevladine organizacije čiji članovi sikću i kidišu na sve što ima predznak srpskog i pravoslavnog, Srpska danas, baš kao i prije 29 godina, stoji kao bedem i na prvoj liniji odbrane srpske časti. Republika Srpska je sigurna luka u nemirnim vremenima, svetionik slobode i čuvar tradicije.
Krvlju natopljena, životima odbranjena, u srcu velika Srpska Republika. Nekad poljuljana, iznutra i spolja, ali nikad na koljenima. Uvijek ponosna i stasita. Uz zastupništvo njenog čuva, Svetog arhiđakona Stefana pred Bogom i ljudima vječna i jaka! Srećan rođendan, na mnogaja ljeta Republiko Srpska!
Izvor: In4S
