Dragan Đogović: Da li je moguće – zar i ti vladiko?

Piše: Dragan Đogović

De fakto, sve što episkop Jovan Ćulibrk radi i izlaže na svojim predavanjima u potpunosti se uklapa sa tezama hrvatskih neoustaša, konceptu prekrajača istine i falsifikatora istorije, kao i sa zvaničnom politikom Republike Hrvatske, što ga čini veoma omiljenim u hrvatskoj javnosti.

Ko je uopšte vladika Jovan Ćulibrk, i čime to rasplamsava gnev velikog broja obavještenih Srba u matici Srbiji, Republici Srpskoj i rasejanju dok mu Hrvati likuju, pokušaću da što kraće obrazložim u nekoliko narednih pasusa u ovom tekstu:

Episkop Jovan (Neven Ćulibrk) rođen je 16. aprila 1965. godine u Zenici, SFRJ..

Aktuelni je predsjednik i koordinator Odbora Srpske pravoslavne crkve za Jasenovac i predstavnik u Jerusalimu.

Teologiju je studirao na pravoslavnim bogoslovskim fakultetima u Beogradu i u Srbinju, gdje je diplomirao. Magistarske studije iz jevrejske kulture pohađao je u Spomen-ustanovi Jad Vašem i na Jevrejskom univerzitetu u Jerusalimu skoro jedanaest godina, pišući nekakvu magistraturu za kuju bi nekom i najlošijem studentu bilo potrebno maksimalno dvije godine.

Niko nema pojma, niti je ikome jasno šta je on u stvari radio tih jedanaest godina u Izraelu i čime se bavio. Jedino je poznato da je veliki dio tog vremena kasirao stipendije Republike Srbije i Republike Srpske, koje su negdje pred kraj tog njegovogg lufterskog boravka u Izraelu ukinute.

Konačno švatili valjda da su godinama stipedirali vječnog studenta.

Na redovnom zasjedanju Svetog arhijerejskog sabora maja 2014. godine vikarni episkop Jovan je izabran za eparhijskog episkopa slavonskog. Ustoličen je 13. septembra 2014. godine u Sabornoj crkvi Svete Trojice u Pakracu od patrijarha srpskog Irineja.

U poslednje vrijeme, vladika Ćulibrk je vrlo popularan u hrvatskim medijima zbog svog napada na Gideona Grajfa, izraelskog istoričara svjetskog glasa, koji je nedavno posle opsežnog četverogodišnjeg istraživanja objavio knjigu o Jasenovcu, pod naslovom “Jasenovac – Aušvic Balkana“ – Ustaška imperija okrutnosti“, štampanoj u Izraelu na hebrejskom, srpskom i engleskom jeziku u kojoj navodi da broj žrtava u fabrici smrti – Jasenovcu prelazi preko 80.000 (osam stotina hiljada)!

Dakle, umjesto da SPC bude radosna i zahvalna takvoj uticajnoj ličnosti svjetskog renomea (Prof. dr Gideon Grajf je istoričar specijalizovan za Holokaust, glavni istoričar u Institutu za obrazovanje, dokumentovanje i istraživanje o Holokaustu „Šem olam“ u Izraelu, glavni istoričar Udruženja za obrazovne projekte o Holokaustu u Majamiju, SAD, direktor Međunarodne ekspertske grupe GH7 protiv revizionizma u istoriji) u razotkrivanju zataškane istine o Jasenovcu, ona žmuri i dozvoljava da se jedan njen vladika okomi na Grajfa, naziva ga cirkuzantom, negira njegove navode i stručnost i dovodi u pitanje njegovu vjerodostojnost.

Bez ikakve upečatljivo dokazne građe koja bi opovrgnula sve dosadašnje analize Geodona Grojfa, Međunarodne komisije i svih Međunarodnih konferencija za Jasenovac, vladika Jovan Ćulibrk protura svoju tezu o broju žrtava Jasenovačkih logora, sledećim nebuleznim argumentom:

„Pravoslavnih Srba u NDH je moglo da bude do dva miliona i sto hiljada. E, sad ja vas pitam kako je bilo moguće, da od ta dva miliona: preterate 300 hiljada u Srbiju, ubijate ih u Jadovnu, Lovorgradu, Đakovu, Kruščici… – većina žrtava Drugog svetskog rata je ubijena ne po logorima nego po kućama, selima, lokalnim stratištima – ostatak drži pedesetak neprijateljskih divizija, i pri tome ubijete 700 hiljada ljudi u Jasenovcu?! Nije realno“!

Da stvar bude još šokantnija vladika Jovan Ćulibrk despotski nagovještava da će i srpske udžbenike u sledećem izdanju da izmjeni. O tome kaže:

„I da znate, ovo vam govorim, broj žrtava Jasenovca u budućim enciklopedijama genocida i holokausta koje se sada spremaju za štampu neće biti 600 ili 700 hiljada. Biće neki drugi brojevi, koji – to ću pokušati da odgovorim. Mi imamo instituciju koja je osnovana 1992. i zove se Muzej žrtava genocida“.

E, a sad pogodite dragi čitaoci ko je predsjednik upravnog Odbora tog Muzeja žrtava genocida, kojeg Ćulibrk pominje. Naravno, niko drugi nego glavom i bradom baš on vladika Jovan Ćulibrk.

Ako ste pomislili da je to sve od Ćulibrka, što je dovoljno strašno, varate se.

Na svojim predavanjima episkop Jovan Ćulibrk opravdava zločine Alojzija Stepinca, zagrebačkog nadbiskupa, tvrdeći da je on podlegao uticaju rimokatoličkih biskupa Nezavisne države Hrvatske.

U jednom intervjuu za Nedeljnik, episkop slavonski Jovan Ćulibrk kaže: „Mislim da ćemo svi mi morati da dobrano odvagnemo svaku riječ, prošlu i buduću, u pogledu Stepinca koji će možda biti kanonnizovan“.

Naravno, vladika Ćulibrk nikada ne spominje zločine koje je Stepinac počinio, zbog kojih je od strane Titoističko-komunističkog režima veoma blago osuđen. On takođe nikada ne navodi da je Hrvatska država bila i ostala jedina zemlja na svijetu koja je formirala kocentracione logore za istrebljenje male djece.

Ćulibrk propagira da je u Jasenovačkim logorima za istrebljenje Srba, Jevreja i Roma stradalo svega 24.000 djece, iako mu je dobro poznato da je Međunarodna komisija za istinu o Jasenovcu utvrdila pre više od dvije godine da su Hrvati i muslimani, uz pomoć rimokatoličkih sveštenika ubili 80.000 do 110.000 djece .

Na funkciji koordinatora Odbora za Jasenovac episkop Jovan Ćulibrk nikada nije ni pokušao da se istina o Jasenovačkom sistemu hrvatskih logora za istrebljenje Srba, Jevreja i Roma čuje u javnosti.

-Nikada nije sarađivao sa Međunarodnom komisijom za istinu o Jasenovcu

-Nikada nije ni spomenuo uništenje Srpske pravoslavne crkve u Nezavisnoj državi Hrvatskoj.

-Nikada nije spomenuo Memorandum SPC o stradanju, mučenju, proterivanju i ubijanju pravoslavnih sveštenika u toku Drugog svetskog rata u Hrvatskoj.

-Nikada nije spomeuo srpske žrtve u Jadovnu, osim u kontekstu svog napada na trud i rad sjajnog predsjednika udruženja „Jadovno“, Dr. Dušana Bastašića.

Nezamislivi su postupci episkopa .Jovana Ćulibrka putem kojih se stavio na stranu neoustaša u Hrvatskoj, Biskupske rimokatoličke konferencije i svih onih koji javno na skupovima u Hrvatskoj gromoglasno urliču: „Srbe na vrbe“ i „Ubi Srbina“.

Moramo se ozbiljno zapitati zašto vladika Jovan Ćulibrk toliko naporno radi na negiranju smrti u hrvatskom koncentracijskom logorima ? Djeluje li samostalno po nekakvom svom psiho-hiru, protiv svog srpskog naroda, ili ima gazde nalogodavce?

Da cijela stvar bude još gora, Veljko Đurić Mišina, v. d. direktora Muzeja žrtava genocida u Beogradu je na strani ovog opasnog smutljivca, episkopa Jovan Ćulibrka, čija je revizionistička uloga na našem prostoru izrazito opasna.

Bilo kako bilo, ako vladika Ćulibrk uspije da sa svojim paklenim planovima revizuje istorijske činjenice, budućnost Srba i Srbije neće biti nimalo ružičasta.

Na sreću, neće se to desiti!

Predsjednik Vučić je ovih dana najavio da će udžbenike srpskog, istorije i geografije ubuduće pisati država Srbija.

Da bi sačuvali trajno sjećanje na žrtve genocida nad Srbima i uspostavili mehanizam za odbranu od prekrajanja istorije, Srbija mora da usvoji u Skupštini rezoluciju o genocidu nad srpskim narodom u dvadesetom vijeku i da dozvoli formiranje Memorijalnog centra srpskim žrtvama genocida , za kojeg se borim još od mojih đačkih dana, zbog čega me je komunistička vlast proganjala i lomila mi kosti.

P.S.