Deset pitanja hrvatskim istoričarima

Ukoliko vam u Hrvatskoj, na Zapadu, ili čak u Srbiji, neko krene da priča o »hrvatskom srednjem veku« (čitaj: tragikomičnoj diznilend-pseudoistoriji), postavite takvim opskurnim sagovornicima, veoma jednostavna (ali ključna) pitanja, koje navodim u daljem tekstu.

Naime, svi novokomponovani narodi, koji nemaju svoju istoriju, posežu za tuđim kulturno-istorijskim nasleđem (istorijskim ličnostima, događajima ili spomenicima materijalne prirode).

Po pitanju Hrvata, i njihove tisućletne istorije, postavio bih kao istoričar samo deset jednostavnih pitanja:

1. Gde su hrvatski knjaževi i župani sahranjeni?

2. Gde su grobovi i mauzoleji hrvatskih kraljeva?

3. Gde su povelje hrvatskih kraljeva?

4. Gde je kovani novac i gde su pečati hrvatskih kraljeva (koje inače imaju, svi, njima susedni narodi)?

5. Gde su rudnici hrvatskih kraljeva?

6. Gde su diplomatska pisma hrvatskih kraljeva?

7. Gde su dvorci hrvatskih kraljeva?

8. Gde su zadužbine (crkve i manastiri) hrvatskih kraljeva?

9. Gde su bilo kakvi pomeni i dokazi u Rimu ili Carigradu o krunisanju hrvatskih kraljeva (koji uzgred postoje za sve vladare njima susednih naroda)?

10. Gde je narodna epika o hrvatskim kraljevima (čitaj: u hrvatskom narodu uopšte ni ne postoji narodna epika srednjeg veka)?

P.S.

U Dubrovniku, Zadru, Splitu i Zagrebu imaju dokumenta stranih srednjovekovnih vladara (Mlečana, Srba, Nemaca, Grka, Mađara, Bugara, Turaka, i sl.), samo nema (apsolutno nigde) hrvatskih knaževa, župana i kraljeva.

Naravno, zapitaćete se, kako je to uopšte moguće?

Ovo je svakako pitanje i za zvaničnu srpsku (germanofilnu) istoriografiju, prožetu sa brojnim autošovinističkim elementima.

Tekst: Petar B. Bogunović (preuzeto sa Fejsbuk stranice Arhivski snimci srednjovekovne Srbije)