Ono što je Kosovo Srbiji, to je Ukrajina Rusiji

Piše: Dušan Marić

Što su Kosovo i Metohija Srbiji, to je Ukrajina Rusiji. Čak i više od toga. Prva ozbiljna srpska država nastala je na širem prostoru Kosova i Metohije a prva ozbiljna ruska država nastala je na prostoru današnje centralne i istočne Ukrajine.

Prvo sedište samostalne Srpske pravoslavne crkve nije bilo na prostoru okupirane južne pokrajine a prvo sedište Ruske pravoslavne crkve bilo je u Kijevu.

Ukrajinu kao zasebnu državnu celinu izmislili su Gruzijac Staljin i njegovi boljševici. Kosovo i Metohiju kao pokrajinu u sastavu republike Srbije izmislio je njegov učenik Josip Broz Tito.

Zašto se u starim ruskim letopisima Kijev naziva majkom svih ruskih gradova? Pa zato što on to i jeste. Jer, nije Rusija nastala ni oko Moskve, ni oko Petrograda, već oko Kijeva. Čak se i zvala Kijevska Rusija.

Kijevska Rusija ili Stara Rusija je osnovana u devetom veku. Na osnovu najstarijih pisanih izvora, postoje dva tumačenja njenog nastanka. Po prvoj, nastala je iz kijevske varjaške kneževine. Po drugoj, formirana je nešto severnije, oko Gospodina Velikog Novgoroda, od strane velmoža Rjurikoviča, koji su samo nekoliko godina kasnije kneževinu proširili na jug, na kijevsku oblast i današnji Donbas, sve do nadomak Crnog Mora.

Kako god, istorija Kijeva i ruske države je nedeljiva. Inače, Moskva je kao naselje počela da se izgrađuje tek tri veka kasnije, 1147. godine a izgradnja Petrograda počela je 1703. godine, devet vekova nakon nastanka Kijevske Rusije.

Ruski knez Vladimir je hrišćanstvo primio i proglasio za državnu religiju 889. godine u Kijevu. Najstarija ruska hrišćanska pravoslavna svetinja Kijevsko-pečerska lavra, koju je 1051. godine, pod vlašću kneza Jaroslava Mudrog, osnovao sveti Antonije Pečerski, nalazi se u glavnom gradu Ukrajine.

U svom krstaškom pohodu, čiji je cilj potpuno brisanje ruske istorije Ukrajine, Zelenski, neoboljševička bolumenta oko njega i njihovi NATO mentori tu svetinju danas otimaju od Moskovske patrijašije.

Beloruska i ukrajinska nacija su veštačke tvorevine nastale iz ruske etnosa. Kao što su crnogorska ili bošnjačlka nacija nastale, uglavnom, iz srpskog etnosa. Naime, svi ozbiljni istoričari, uključujući i one sa Zapada, slažu se da je Kijevska Rusija bila prva država Istočnih Slovena i kolevka staroruskog etnosa i ruskog naroda. Tek u 19. veku počinju da se upotrebljavaju i nazivi Belorusi i Ukrajinci.

Kao što kosovski Albanci danas sve agresivnije svojataju srednjovekovnu srpsku istoriju, od tvrdnji da je Miloš Obilić bio Albanac, preko budalaštine da su Dečani, Pećka patrijašija i drugi srpski manastiri ustvari njihovi a ne srpski, do izmišljanja nacije Kosovari, tako i izvođači završnih radova na zaokruženju ukrajinske nacije sada falsifukuju istoriju i izmišljaju kako je Kijevska Rusija ustvari bila Ukrajina.

Uprkos upornom dvovekovnom „ubijanju“ ruske nacionalne misli i identiteta, i „proizvodnji“ ukrajinske nacije, posebno od dvadesetih godina dvadesetog veka, kada su ruski narod pokorili i duhovno osakatili boljševički teroristi, predvođeni eksponentom nemačkog kapitala Vladimirom Iličom Lenjinom, etnički Rusi su i danas apsolutna većina stanovništva u istočnoj i južnoj Ukrajini.

Uostalom, krajevi u centralnoj Ukrajini, donjeckoj, luganskoj i drugim oblastima istočno od reke Dnjepar ne zovu se, niti su se zvali, Novoukrajina i slično, već Novorusija, Novorusijska gubernija, Novosrbija, Slavenosrbija i slično. Iz ovih naziva, kao i naziva više desetina naseljenih mesta, kao što su Beograd, Pančevo, Vladimirci, Smederevo, Zemun, Bečej, Turija, Senta, Kanjiža, Vukovar, Martonoš, Mitrovica, Glina, Vršac, Kovin, Beška, Slankamen,  Kikinda, vidi se da je značajan pečat novijoj istoriji tog dela ruskog etničkog prostora dao i srpski element. Naime, u sedamnaestom veku, po dogovoru bečkog dvora i ruske carice Katarine Velike, u više talasa, tu se doselilo nekoliko desetina hiljada srpskih porodica.

Nesporno je da se, pod viševekovnim uticajem rimokatoličke crkve, Austro-Ugarske i Poljske, naročito u zapadnoj Ukrajini i područjima koja gravitiraju ka Poljskoj, a posebno pod uticajem boljševika i sovjetske vlasti, kod dela stanovništva sadašnje Ukrajine izgradio identitet novokomponovane ukrajinske nacije. Nesporno je da će zbog sadašnjeg rata, antiruske mržnje i strahovite medijske propagande koja ga prati, ali i ogromnog, neselektivnog, često bespotrebnog i neobjašnjivog razaranja, koje ruska vojska čini u Ukrajini, izazivajući opravdan revolt čak i ruskog stanovništva, taj identitet biti sve prisutniji i jači.

Ali sve to ne može potrati činjenicu da je veći deo Ukrajinaca ruskog porekla i da veći deo Ukrajine jeste ruski etnički prostor.