Protest protiv zatiranja srpskog roda

Neuklapanje jednog naroda u globalističke političko-ideološke promene koje su zamislili svetski moćnici, jeste motiv izopštavanja tih naroda iz pre svega, ekonomske, kulturološke  – konačno,  egzistencijalne mape sveta. U takvim izolacionim pritiscima decenijama živi srpski narod.

Nevideli scenariji zatiranja srpskog identiteta predstavljaju nameru i čin poništenja Srba kao naroda i on se odvija u nekoliko ravni: ekonomskoj, socijalnoj, verskoj, kulturno-prosvetnoj, obrazovnoj…

Svedoci smo sve učestalijih pokušaja svojatanja znamenitih Srba iz raznih sfera:  nauke (Tesla, Ruđer Bošković, Milutin Milanković…), književnosti (Meša Selimović, Ivo Andrić…), sporta (Novak Đoković…), potom svojatanje pisma i istorije (arheoloških artefakata, starih ćirilskih rukopisa, grbova…), kulturno-istorijskih spomenika, konačno –  nadgrobnih spomenika, kako bi se izbrisao svaki trag srpskog postojanja. Drugim rečima, radi se o pokušaju kulturnog genocida.

Na delu je ne samo nastojanje da se drastično umanji broj srpskih žrtava ustaškog terora, nego i brižljivo osmišljen projekat zaborava počinjenog genocida.

U tom kontekstu pesma episkopa Fotija Oj Kočiću predstavlja protest protiv kulture zaborava, odnosno falsifikivanja srpske istorije.

OJ  KOČIĆU!
 
Oj Kočiću krajiški Srbine,
mudra glavo sa Zmijanja slavna,
ti si dika svakoga Srbina
koji nije ropstvu naučio,
već ko i ti
slobodi služiti
 
Evo sad te, čuda velikoga,
u bosanske junake prevode,
drugom carstvu
a ne Srbinovu,
a ti život za to položio,
za Srbina i slobodu zlatnu,
da b’ Krajinu kako odbranio
od zuluma turskog preteškoga,
i austrijskog zuluma novoga
 
Ako tebe zmijanjski junače,
mudra glavo iznad Banja Luke,
u bosansko pleme sad svrstaju,
preko Drine, ima li Srbina?
kakva Andrića, Dučića
i Šantića tek čeka sudbina,
i svijeh preostalih Srba
koji ovde žive od vijeka
 
Oj Njegoše najveći Srbine,
i Kočiću sa Zmijanja ‘tiću,
i Šantiću Srba saborniče,
i Andriću srpski nobelovče,
sa svecima Nebeske Srbije,
pomozite Srbom današnjijem
da imena svoga sačuvamo,
ćirilicu osveštano pismo
i najlepšu veru Pravoslavnu,
da s’ na Lovćen kapela izgradi
Svetom Petru
čudotvorcu Cetinjskomu,
odakle se i sve
srpske zemlje vide,
da se Srbi toga
ne postide,
i Kosova grdnog sudilišta
– Srbinova večnoga bojišta
 
Episkop Fotije

Naslovna fotografija: Petar Kočić, ulje, Jovan Bijelić