Spomenik ideologu koljača usred Banjaluke

Da li je moguće da se usred glavnog grada Republike Srpske, Banjalauke, i to u ulici Srpskoj, nalazi spomenik Hansu Ivanu Mercu, duhovnom vođi hrvatskih koljača, križara i križarki, časnih sestara i katoličkih aktivista koji su u Nezavisnoj državi Hrvatskoj izvršili genocid nad Srbima, Jevrejima i Romima?

Ovo pitanje vlastima Republike Srpske postavila je Vesna Pešić, vlasnica beogradske izdavačke kuće „Pešić i sinovi“ putem društvenih mreža gde je postavila i fotografiju na kojoj se vdi pored spomenika Ivanu Mercu.

„Banjalučani, vaša dužnost je da reagujete i od nadležnih organa tražite legalno uklanjanje ovog spomenika. To dugujete nevinim žrtvama“, navela je Vesna Pešić.

Široj javnosti je ime Ivana Hansa Merca manje poznato, iako su ga Nezavisna Država Hrvatska, ustaški pokret i hrvatski i muslimanski koljači pravoslavnih Srba, Jevreja i Roma, kao i rimokatolička „crkva“ smatrali za svog glavnog ideologa.  Pre nekoliko godina, a povodom održavanja VI Međunarodne konferencije za istinu o Jasenovcu Dragane Mijatović – Tomašević objavila je knjigu pod naslovom „Ivan Hans Merc – rimokatolička „crkva“ i istinite laži“.

Celokupna štampa u Hrvatskoj u toku II svetskog rata, i posle kao i brojne rimokatoličke publikacije neprestano su objavljivali slavopojke Hansu Mercu ističući njegove zasluge za organizovanje katoličke akcije u Hrvatskoj kao i čoveku koji je osnovao organizaciju katoličkih Orlova, križara i križarica, rimokatoličkih sveštenika i časnih sestara, hrvatskih ustaša budućih koljača Srba, Jevreja i Roma.

Zahvaljujući njegovoj ideologiji i njegovom uticaju na obrazovanje budućih zločinaca koji su počinili užasan genocid nad Srbima, Jevrejima i Romima, prema nalazu Međunarodne komisije za istinu o Jasenovcu (u kojoj nije bilo predstavnika ni Srba ni Hrvata) samo u Jasenovačkom sistemu hrvatskih koncentracionih logora za istrebljenje Srba, Jevreja i Roma ubijeno je, posle stravičnog mučenja, preko 700 000 pravoslavnih Srba, 23 000 Jevreja i 80 000 Roma među kojima je bilo 110 000 dece ispod 14 godina starosti.

Ivan Hans Merc je rođen 1896 godine, a umro je relativno mlad 1928. godine. U svom kratkom veku učinio je mnogo za Katoličku Akiciju i za ustaški pokret. Pohađao je gimnaziju u Banjaluci, koju je završila i pomenuta autorka knjige. Nju je posebno interesovalo kako je ovaj bivši đak Banjalučke gimnazije postao glavni ideolog rimokatoličkih koljača pravoslavnih Srba, Jevreja i Roma u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj. Sve ustaše i svi rimokatolički sveštenici i katolički aktivisti su ga smatrali za svog glavnog ideologa i duhovnog oca.

Autorku je interesovalo kako je ovaj nekada siromašni dečak nemačko-jevrejskog porekla, sin jedne prostitutke i jednog sitnog zvaničnika, verski neopredeljenih, postao glavni predvodnik Katoličke Akcije, odan rimokatoličkoj „crkvi“ i doktrini i kako je postao ideolog i vaspitač budućih zverskih koljača svih nekatolika u Hrvatskoj. Proučavajući njegov život shvatila je da je bezazleni učenik Hans podlegao pod uticaj svoga profesora književnosti, osvedočenog katolika i katoličkog aktiviste, koji ga je postepeno i smišljeno vaspitavao tako da se posveti rimokatoličkoj „crkvi“ i njenom uticaju.

Njega su, kao što se moglo i očekivati, preuzeli jezuiti, dobio je stipendije za školovanje u Francuskoj i Austriji, pa je vremenom postao glavni organizator i predvodnik Katoličke Akcije u Hrvatskoj. Očigledno je da je ovo običan primer uticaja katoličkog obrazovanja na bezazlene učenike u gimnaziji.

Vaspitavan u katoličkom duhu Hans Ivan Merc je lako prihvatio rasističku i nacionalističku ideologiju hrvatskog političara i ideologa Ante Starčevića, rado je prihvatio i ideju i potrebu širenja uticaja rimokatoličke „crkve“ na pravoslavni Istok i upustio se u borbu protiv svih koji nisu bili katolici. Katoličko obrazovanje je napravilo od njega ne samo običnog konvertita već osobu koja je prihvatila sve katoličke dogme, postala odana u sprovođenju politike Vatikana i pape, pa je tako propagirao nacionalnu i versku netrpeljivost u Hrvatskoj. U tom cilju je osnovao iorganizovao organizaciju Orlova (nasuprot sveslovenskom Sokolu), okupio je omladinu Hrvatske u pokret križara ikrižarica, vaspitavao je časne sestre ikatoličke sveštenike da budu svirepi i da kolju pravoslavne Srbe, Jevreje, Rome isve nekatolike. Na taj način je prihvaćen kao duhovni otac svih ustaških koljača. Ustaška i rimokatolička štampa ga je neprekidno veličala zbog tog njegovog uticaja na omladinu.

Vatikan, katolička kurija i same pape stalno su podsticali akcije koje je vodio Hans Ivan Merc, jer je on bez reserve, u potpunosti sprovodio politiku rimokatoličke „crkve“. Tako je rimski papa Ivan Pavle II došao u Banjalukuk da ga proglasi za „blaženog“ (na putu je da jednog dana bude proglašen za rimokatoličkog svetitelja) u samostanu Petrićevac u Banjaluci. Iz ovog samostana rimokatolički sveštenici Franjevci, koje je vaspitavao Merc, započeli su klanje pravoslavnih Srba u Banjaluci i okolini.

Klanje je započeto masakriranjem dece u osnovnij školi, a papa nije otišao u Drakuliće i Motike pored Petrićevca gde su tako zverski pobijena deca. Mogao je da očita bar jednu molitvu za pokoj njihovih duša. Nije otišao ni u Donju Gradinu gde je jedno od najvećih stratišta Jasenovačkog sistema hrvatskih logora za istrebljenje Srba, Jevreja i Roma. Njegov kasniji naslednik papa Benedikt XVI, a pre sadašnjeg pape Franje,  je izjavio da se svaki dan moli „blaženom“ Ivanu Hansu Mercu. On je na taj način odobrio genocid koji su počinili Hrvati protiv Srba, Jevreja i Roma.

Autorka knjige je navodeći izvorne reči Hansa Ivana Merca pokazala kako je on putem Orlova, križara, križarica, časnih sestara, sveštenika, katoličkih aktivista i drugih vaspitavao generacije onih koji će se pročuti po svojim zverstvima protiv svih nekatolika.

Fotografija: Fejsbuk profil Vesne Pešić