Golgota borca za istinu u Crnoj Gori

Piše: Nikola Janković

Čovjek govorio i pisao istinu i zbog toga robijao tri puta u titoističko zlo vrijeme, potom otišao u emigraciju i vratio se poslije 37 godina 15. juna 2020. godine u zavičaj, konkretno u Veleti kod Danilovgrada.

U emigraciji je preživio dva atentata zbog zalaganja za istinu u najtežem trenutku, u vrijeme vjersko-nacionalnog građanskog rata na koji je ukazivao još 1979. godine i zbog toga osuđen 12. marta 1981. godine,  a taj rat, kao što je poznato, dogodio se 1991. godine, tačno poslije 10 godina.

Riječ je o dr Petru Milatoviću Ostroškom, autoru 46 knjiga na srpskom i stranim jezicima, čovjeku koji poslednjih 5 godina u svom zavičaju trpi najteže udarce upravo zato što je ostao dosledan svom geslu koje glasi: „Onaj ko Istini služi onako kako Bog služi grešnima, taj postaje aristokrata neba po ovozemaljskoj plakaonici i u svako doba dana i noći uživa gostoprimstvao Boga i siromaha istovremeno i sa tim kapitalom kupuje se cijelo nebo koje je svima iznad glava!“

Došavši iz emigracije ustanovio je da mu je najbliži srodnik iz familije prisvojio plac koji je Petru poklonio otac 1977. godine i taj uzurpator je tu podigao kuću, što mu je Petar oprostio, jer veličina čovjeka je u praštanju, a svoju svetosavsku širinu Petar je pokazao kad je tom srodniku redovno ranije iz Beča slao pozamašne sume novca, o čemu sam se ličnu uvjerio pregledavđi sve uplatnice preko Vestern uniona.

Međutim, taj nesrećni srodnik Petrovu korektnost je shvatio kao slabost, a upravo Petar je poslednji čovjek na svijetu za koga se može reći da je bilo kakav slabić, što je dokazao bezbroj puta u svim evropskim zemljama, Kanadi, Americi i Astraliji kad je mnogo puta ustaške i šiptarske horde tjerao u bjekstvo prilikom napada na njega, o čemu je strana štampa opširno pisala.

Renovirao je Petar 2021. godine elitnu kamenu vilu koju je podigao njegov prađed Jovan Milatović 7. jula 1901. godine, koju je osvještao mitropolit Mitrofan Ban 1902. godine, a koju su posjetili kralj Nikola Petrović 1911. godine i kralj Aleksandar Karađorđević 1925. godine.

Umjesto da to raduje širu familiju, ta činjenica, kao i činjenica da je Petar u potpunosti ostvaren čovjek sa svojom čitalačkom imperijom u cijelom svijetu, patriota čija se riječ pažljivo sluša u svim srpskim krugovima u svim srpskim pokrajinama na Balkanu, Petar se suočava sa eskalacijom bolesne ljubomore, zavisti, pakosti, zlobe i mržnje.

To suočavanje vidimo u lažnim prijavama njegovih srodnika i u četiri sudska procesa u kojima su ti isti srodnici sva četiri puta sudski kažnjeni.

Najnovije i najstrašnije je što je jedan žalosni srodnik, koji je već dva puta sudski osuđen zbog dva napada na Petra, jednog neuspjelog fizičkog i drugog verbalnog, u oba slučaja prijeteći Petru ubistvom, što se jasno vidi u dvije presude, dakle najnovije i najstrašnije je to što je taj u policiji u Danilovgradu tražio da mu omoguće sastanak sa Milivojem Katnićem, nekadašnjim glavnim javnim tužiocem koji se sada nalazi u zatvoru, da bi Katnića informisao o Petrovim aktivnostima na Ravnom Lazu i u cijeloj Crnoj Gori. (Policijski dnevnik događaja broj 320/2021)

Sada taj žalosni Petrov srodnik može da se priključi Milivoju Katniću u istražnom zatvoru, da ga opširno informiše o „saznanjima“!

Nedavno je taj isti Petrov srodnik podnio lažnu prijavu protiv Petra u kojoj ga je optužio da je finansirao likvidaaciju, da je organizovao rusenje partizanskih spomenika u Crnoj Gori i sijaset drugih izmišljotina, a državni tužilac u Podgorici odbacio je lažnu prijavu.

Drugi Petrov srodnik dva puta je sudski kažnjem zbog uvreda i kleveta.

Prije par mjeseci dok je Petar boravio u Republici Srpskoj vila je obijena i opljačkana, a prošle godine 16. januara ispred Petrove vile neko je podmetnuo pušku kako bi je neko drugi noću upotrijebio ukoliko Petar noću izađe u prostrano dvorište koje je osvijetljeno sa deset reflektora.

Naravno, čovjek je napravio prijavu policiji protiv N.N. lica, ali policija još nije pronašla počinioca, niti ima izvještaja  o otiscima prstiju, kao što nije pronašla ni provalnika,ili provalnike koji su opljačkali vilu.

Sada se divimo kako ovaj čovjek može ostati normalan u nenormalnim uslovima i u takvoj sredini koja ne prašta ničiji uspjeh. Petru možemo da „zamjerimo“ jedino što se iz Beča vratio u ovakav zavičaj..

Imajući sve ovo u vidu nekoliko Petrovih poštovalaca organizovalo je svakodnevno praćenje i obezbjeđenje kako se ne bi ponovila sudbina njegovih predaka, đeda Petra, babe Ljubice, stričeva Mrkoja i Vlastimira, koje u Drugom svjetskom ratu likvidiraše partiznaski zlikovci, o čemu se precizni podaci nalaze u publikaciji „Pakao ili komunizam u Crnoj Goru“ koju je, sa blagoslovom počivšeg mitropolita Amfilohija, štampala Mitropolija crnogorsko-primorska.

Ljudi su prinuđeni da čuvaju Petra Milatovića Ostroškog jer je takav erudita i te kako potreban narodu, jer Petar se neodustajno bori za istinu i pravdu još od 1968. godine. Pametni čuvaju ono što je vrijedno, a glupi uništavaju ono najvrednije.