Kobna korona: Upokojio se vladika Milutin
Sa velikom tugom i verom u vaskrsenje u Carstvu nebeskom, obaveštavamo javnost da se u KBC „Dragiša Mišović“ u Beogradu, upokojio naš dragi duhovni otac, Preosvećeni Episkop valjevski G. Milutin, posle kraće bolesti izazvane korona virusom. Neka mu Gospod podari Carstvo nebesko i večan pokoj, saopštila je Eparhija valjevska!
Episkop Milutin (Knežević) je rođen 10. januara 1949. godine u selu Mijači, nadomak Valjeva, od oca Milorada i majke Cvete (rođ. Petrović). Na krštenju u manastiru Pustinji dobija ime Mihailo. Osnovnu školu je učio u selu Poćuti. Sa 14 godina odlazi u manastir Kaonu gde biva iskušenik do 26. oktobra 1963. godine, kada od tadašnjeg Episkopa šabačko-valjevskog Jovana (Velimirovića), bratanca Svetog vladike Nikolaja Lelićkog, prima monaški postrig u manastiru Petkovici, dobivši ime Milutin po vladaru iz svetorodne loze Nemanjića. Sutradan, na praznik Svete Petke, u istom manastiru je rukopoložen u čin đakona, a na Mitrovdan u Osečini u čin jeromonaha.
Godine 1967. odlazi u monašku školu manastira Ostrog. Uspešno je završava, vraća se u manastir Kaonu, gde postaje namesnik i paroh. Srednješkolsko obrazovanje je stekao u Bogosloviji „Sveti Sava“ u Beogradu. Studije otpočinje na Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu u Beogradu da bi, nakon završene prve godine, otišao u Sjedinjene Američke Države na Pravoslavni bogoslovski fakultet „Sveti Sava“ u Libertvilu, gde je sa uspehom diplomirao. Šest meseci obavljao je dužnost sekretara Eparhije kanadske, a narednih šest paroha u Nijagari. Potom se vraća u Kaonu na mesto nastojatelja manastira. Zajedno sa manastirskim bratstvom, svojim angažovanjem doprineo je svekolikom napretku svetinje kaonske.
Godine 1979. poklonio se Grobu Hristovom u Jerusalimu. Činom sinđela episkop Jovan (Velimirović) ga je odlikovao 1981. godine, a činom protosinđela 1987. godine. Naslednik vladike Jovana na tronu Eparhije šabačko-valjevske, episkop Lavrentije (Trifunović) 1994. godine ga unapređuje u čin igumana, a 1998. godine u čin arhimandrita. Starešina kaonske obitelji postaje 1996. godine, kada mu vladika Lavrentije na staranje poverava i manastir Lelić, koji time na kratko postaje metoh Kaone.
Dužnost arhijerejskog namesnika posavotamnavskog obravljao je od 1999. do 2003. godine, kada postaje arhijerejski zamenik. Na tom položaju zatiče ga izbor za Episkopa australijsko-novozelandskog. Nakon tri i po godine službovanja na Petom kontinentu, odlukom Svetog Arhijerejskog Sabora Srpske Pravoslavne Crkve vraća se u zavičaj, na tron Eparhije valjevske, ponovo vaspostavljene nakon 200 godina.
Za episkopa novovaspostavljene Eparhije valjevske izabran je maja 2006. godine na redovnom zasedanju Svetog Arhijerejskog Sabora Srpske Pravoslavne Crkve, a ustoličen je 24. septembra 2006. godine u hramu Vaskrsenja Hristovog u Valjevu.
