Manastir Sveti Naum pretvoren u hotel
Nekanonska verska zajednica, Makedonska pravoslavna crkva je još pre nekoliko godina najpoznatiji i najstariji manastir u Makedoniji, sv. Nauma kod Ohrida, pretvorila u hotelski kompleks sa tri zvezdice
Na poznatom turističkom sajtu www.booking.com ukucajte St. Naum, i dobićete detaljnu ponudu ove destinacije: „Hotel St. Naum smešten je u manastiru iz 9. veka, na jugoistočnoj obali Ohridskog jezera. Nudi izlete privatnim brodom u pratnji vodiča i sobe sa pogledom na jezero ili na planine. Tokom boravka možete uživati u šetnji hotelskim vrtovima. Hotel poseduje prodavnicu suvenira i recepciju koja radi non-stop. Hotel St. Naum nalazi se na 28 km od Ohrida…“
U crkvi Svetog Nauma, koja je nekad bila dio manastira, a sada hotelskog kompleksa, nalaze se mošti Svetog Nauma, učenika solunske braće svetih Ćirila i Metodija. Sveti Naum Ohridski je zajedno sa Svetim Klimentom Ohridskim širio hrišćanstvo na prostorima južnog Balkana, ponajviše oko Ohridskog jezera. Manastir je osnovao sam Sveti Naum i sagrađen je 905, koji je oko 910. godine u njemu i sahranjen. Manastirski hram je prvo bio posvećen Sv. arhanđelu Mihailu, a kasnije prozvan po Sv. Naumu.
Početkom 18. veka, temeljno je rekonstruisana crkva Sv. Nauma, sa ikonostasom u baroknom stilu (rad Konstantina zografa iz 1711-1716) i kompleks manastirskih zgrada, u kojem je moglo da konači do 100 putnika. Gradi se tada arhiepiskopska palata i počinje štampanje životopisa ohridskih svetitelja (1741).
Stara manastirska kula, poznata kao „Pirg Sv. Vladimira“ porušena je 1929. godine. Na inicijativu kralja Aleksandra Karađorđevića, podignuta je u manastiru nova kula. U prizemlju te kule je uređena kapela Sv. Vladimira, sa lepim uljanim freskama.
Deo manastira bila je i isposnica Sv. Nauma koju je gradio, 1361. godine, „ćesar Grgur“, brat Vuka Brankovića. Tu je posle Prvog svetskog rata živeo isposnik monah Simeon Milosavljević zvani „Žuti đavo“. On je po kazni zbog toga što je bio „naopak i lud“, tu bio poslat iz jednog manastira kod Kragujevca.
U manastir je 1920. godine došao da bude iskušenik Dobrivoje, rodom iz okoline Kruševca, budući monah Kalist. On je slikovito opisao tadašnje manastirske prilike, gde je počeo iskušeništvo kao svinjar. U manastiru su tada pored monaha Srba, bila još dva Rusa monaha, a bilo je 37 iskušenika i 75 slugu.
Manastirsko imanje je iznosilo oko 2000 hektara zemlje; više oranica a manje pašnjaka. Zemlju su radili seljaci-napoličari i sluge manastirske. Od stočnog blaga navodi on 1400 ovaca, 150 svinja, 120 goveda, 75 tovarnih konja, šest bivola i 15 magaraca.
Manastiru je pripadala obala Ohridskog jezera u dužini od oko dva kilometra. Tu se lovila kvalitetna riba, mrežama dugim navodno po 500 metara, a visokim osam metara. Monasi iz Srbije su sa sobom doneli 2000 sadnica šljiva madžarki.
Danas je sve to deo hotelskog kompleksa, pored crkve šetaju turisti u kupaćim kostimima, muzika trešti sa terasa okolnih restorana i barova…
Ljubiša Moračanin, Sedmica.me
