Pomoć dijaspore iz Amerike Ilićima u Gračanici
Srpkinja iz Čikaga Katarina Ristić, srpsko-američka humanitarna organizacija „Spasimo srpsku decu“ i srpski portal u dijaspori „Serbian Times“ udružili su se kako bi pomogli napaćenim porodicama i pojedincima koji godinama žive u takozvanom „kontejnerskom naselju“ u Gračanici na Kosovu i Metohiji.
Sve ih je duboko potresla priča Zorana Ilića, raseljenog lica sa teritorija koje su pod upravom vlasti u Prištini, i koji je sa suprugom i troje dece (očekuju i četvrto), uzrasta od dve do pet godina, živi u uslovima nedostojnim čoveka.
Naselje na Padalištu (na obodu Gračanice) nastalo je 2004. godine, kada je ruski vojni kontigent pri povlačenju sa Kosova i Metohije ostavio raseljenom srpskom i naealbanskom stanovništvu dvadesetak kontejnera površine oko desetak kvadrata. To je tim ljudima i dnevna i spavaća soba, i kuhinja i ostava. Jedan od kontejnera prilagođen je za zajedničko kupatilo. Tih prvih dana jeste da je to bilo malo ali je barem bilo novo. Sedamnaest godina kasnije, kontejneri su puni rupa, zidovi su se rascvetali, bube i sitne životinje su sustanari ljudima. Pojedini stanari su pronašli neko bolje rešenje, ali desetak porodica nema gde.
Priču sa srećnim krajem pokreće Antonije Kovačević, urednik srpskog portala „Serbian Times“ iz Čikaga, napisavši tekst o strahotama u kojima žive stanari „kontejnerskog naselja“, i moleći ljude dobre volje da pomognu.
Pozivu se prva odazvala Katarina Ristić, devojka iz Čikaga, čiji su roditelji izbegli iz Republike Srpske 1995. godine, prvo u Kanadu, a onda u Sjedinjene Američke Države. Iako rođena u Americi, Katarina je slušajući priče svojih roditelja o teškoćama kroz koje su prolazili u svojoj domovini, odlučila da, uz pomoć svoje porodice, pomogne porodice u naselju tuge u Gračanici.
Odvojili su sredstva za kupovinu novog šporeta i frižidera za porodicu Ilić, i za novu veš mašinu koju će koristiti svi stanovnici neuslovnog naselja. Katarina je odlučila da porodici Ilić i još jednoj mnogodentnoj porodici u tom naselju, porodici Stević, donira vaučere sa kojima će moći da kupuju prehrambene proizvode i sredstva za higijenu u lokalnoj srpskoj prodavnici u Gračanici.
Kako su Katarina i njeni roditelji već sarađivali sa humanitarnom organizacijom „Spasimo srpsku decu“ iz američke države Tenesi, podržavajući akciju pod nazivom „Jedan od hiljadu“, u okviru koje je krajem maja ove godine u Domu ratnih vojnih invalida u Beogradu odato priznanje borcima sa Košara i Paštrika, ali i onima koji su branili srpski narod u Republici Srpskoj, lako su se odlučili da realizaciju ove nove akcije pomoći povere opet njima.
U saradnji sa Eparhijom raško-prizrenskom, pomoć je obezbeđena i dodeljena ugroženima u kontejnerskom naselju. Njihovoj sreći nije bilo kraja. Baš kao i borcima koji su, primajući pomoć i priznanja tokom prethodne akcije, pomenuli da im činjenica da ih se neko setio i da im odaje priznanje za sve ono što su devedesetih godina prošlog veka žrtvovali za svoju domovinu, znači mnogo više od bilo kakvih para.
Vladika raško-prizrenski gospodin Teodosije je podržao ovaj napor i čin ljubavi srpske dijaspore i blagoslovio je sve buduće akcije koje će značiti opstanak srpskog naroda na Kosovu i Metohiji.
Veliku zahvalnost organizatori akcije duguju i đakonu Bratislavu iz manastira Gračanica bez čije logističke podrške akcija pomoći porodicama u „kontejnerskom naselju“ ne bi bila ovako uspešno realizovana.
Pobila neistine o genocidu
Pobila neistine o genociduKatarina Ristić je pre nešto više od godinu dana postala poznata širom srpske dijaspore, ali i matice, kada je svojim školskim zadatkom iz američkog obrazovnog sistema izbrisala laži o Srbima i njihovim navodnim ratnim zlodelima.
Nakon seminarskog rada pod nazivom „Bosanski genocid“ kada je, koristeći zapadne izvore, dokazala da Srbi nisu počinili genocid tokom rata u Bosni i da nisu, navodno, ubili 200 hiljada ljudi, zajedno sa svojim ocem Rankom uspela da istina o Srbima i njihovom učešću u bosanskim sukobima postane nova činjenica o kojoj će učiti američka deca u okrugu Čikaga.
Pre Katarine to niko nije uspeo da uradi i ona može da bude primer i drugim mladim Srbima, ali i odraslima, kako se činjenice o srpskom narodu ipak mogu promeniti.
Veliko srce Miloša Šupice
Veliko srce Miloša ŠupiceSlično Katarini, i osnivač humanitarne organizacije „Spasimo srpsku decu“ Miloš Šupica, uspeo je da sredinom 90-tih godina prošlog veka promeni jedan važan zakon po srpski narod. Ubedio je tadašnjeg američkog predsednika Klintona da odobri dolazak srpskih ranjenika na lečenje u SAD, što do tada nije bilo moguće jer su se u tom trenutku Srbi smatrali neprijateljima Amerike.
Nakon promene tog propisa, Miloš je uspeo da dovede 136 ranjenika i omogući im besplatno lečenje koje u američkim bolnicama može da košta i do milion dolara. Mnogi od njih su danima, nedeljama pa čak i mesecima tokom lečenja bili gosti u porodičnom domu Šupica, a posebnu brigu o njima je vodila Miloševa supruga Barbara, skandinavskog porekla, podjednako zaslužna za uspeh tog projekta.
Tekst: Predrag Karasović/RTS
