Episkopi iz otadžbine sa Srbima u Džeksonu

Eparhija zapadnoamerička obeležava veliki jubilej Srpske Pravoslavne Crkve – 8 vekova njene autokefalnosti. Tim povodom gosti Zapadnoameričke eparhije i njenog nadležnog arhijereja episkopa Maksima su episkopi bihaćko-petrovački Sergije, zahumsko-hercegovački Dimitrije i stobiski David.

Posle proslave Hramovne slave u Sakramentu, Vladika Maksim je svoje goste poveo put Džeksona gde su episkopi naše Svete Crkve posetili pravoslavnu zajednicu koja živi u ovom živopisnom kalifornijskom gradiću, u kome se nalazi najstariji srpski hram u Americi – Crkva Svetog Save koja je sagrađena daleke 1894. godine.

Polovinom 19. veka Srbi su u ove krajeve došli sa „zlatnom groznicom“, tragajući za boljim životom. Najpre su stigli iz Hercegovine i Boke Kotorske, potom i iz Crne Gore, Dalmacije, Like, Vojvodine… Na obroncima brda oko današnjeg Džeksona bio je rudnik zlata, u kom su radili i naši sunarodnici.

Pred kraj 19. veka u Džeksonu i okolini živelo je oko 650 srpskih porodica. Silno su želeli da sagrade svoju crkvu, da se u njoj mole, krštavaju, venčavaju, drže pomene… Tako su 1893. pozvali jeromonaha Sevastijana, do monašenja Jovana Dabovića, da krsti decu.  On je, pak, odmah shvatio da tu živi fina, mnogobrojna zajednica Srba, pa im je predložio da podignu bogomolju.

Iako siromašni, ovaj „poziv“ odmah su prihvatili. Samo godinu kasnije, 1894, Crkva Svetog Save bila je izgrađena, nalik srpskim crkvama u Hercegovini i na primorju. Uz nju su, vremenom, podignuti parohijski dom sa muzejom i bibliotekom, a, malo dalje i letnji Svetosavski kamp za našu decu sa cele Zapadne obale.

Danas u Džeksonu živi šezdesetak srpskih porodica, koje zahvaljujući ovoj svetinji neguju nacionalnu kulturu i običaje. Posvećenošću crkvi i tradiciji, bogoljubljem i gostoljubljem, zadivili su i Amerikance, koji iz godine u godinu dolaze da uživaju u našoj proslavi Božića, a sve više ih postaje deo srpske zajednice.

U Crkvi Svetog Save u Džeksonu episkopi Maksim, Sergije, Dimitrije i David poklonili su se i moštima novokanonizovanog srpskog svetitelja Sevastijana Džeksonskog – prvog srpskog pravoslavnog monaha rođenog na tlu Severne Amerike. Bio je dete srpskih doseljenika iz Sasovića kod Herceg Novog. Veruje se da je krstio više ljudi od bilo kog sveštenika zapadne hemisfere, a Sveti vladika Nikolaj, Sevastijanov veliki prijatelj, nazivao ga je „najvećim srpskim misionarom modernih vremena“.

Promisao Božja je htela da se Sveti Sevastijan upokoji baš u manastiru Žiča 1940. godine, gde ga je sahranio vladika Nikolaj. Njegove svete mošti prenete su 2007. godine u Džekson. Njegovim moštima s velikim poštovanjem i ljubavlju, na celivanje i molitvu, pritiču ne samo Srbi sa svih strana Amerike, nego i pravoslavni Rusi, Grci, Rumuni, Bugari, Arapi, Amerikanci…