Naša stvarna kriza je izumiranje

Ognjen Vojvodić poznati lingvista i publicista iz Podgorice preveo je tekst Patrika Bjukenena u kome jadikuje nad demokrafskom slikom zapadnih naroda, koji će, kako tvrdi izumreti do kraja ovog veka. Iz te demografske slike, međutim, izbacuje pravoslavi srpski narod, koji za njega kao i da ne postoji iako je najbrojniji na Balkanu. Evo Bjukenenovog teksta sa proprtnim komemtarima Vojvodića:

Smrt Zapada nije predviđanje onoga što će se dogoditi. To je prikaz onoga što se događa sada. Nacije Prvog svijeta umiru.

Ako bi se zapadne elite pitale da imenuju najveću krizu sa kojom je suočeno čovečanstvo, klimatske promene bi pobijedile u hodu.  Tako je magazin Tajm preletio preko svih svjetskih lidera i imenovao švedsku tinejdžersku klimatsku aktivistkinju, Gretu Tunberg, za svoju ličnost godine. Prvog novogodišnjeg dana, naslov još jedne priče u Vašington Postu nas je podsjetio nanovo: „Izgubljena dekada za klimatske akcije: Ne možemo sebi dozvoliti ponavljanje, naučnici upozoravaju.“ „Do poslednje godine u dekadi“, kaže Post, planeta je pet puta nadmašila rekord temperature u 2010. godini.“

„Uragani su opustošili Nju Džersei i PortoRiko, a poplave su oštetile Srednji zapad i Bangladeš. Južnu Afriku je zahvatila smrtonosna suša. Australija i Amazon su u plamenu.

„U nastavku teksta, odjekivala su beskrajna obavještenja o opasnostima od klimatskih promjena na planeti koju nastanjujemo. Ipak, iz neaktivnosti država emitera ugljendioksida poput Indije, Kine, Rusije i SAD, ozbiljnost sa kojom Zapadne elite vide krizu ne dijele i narodi u čije ime oni tvrde da govore. Za mnoge zemlje Prvog svijeta postoje ozbiljnije brige. Među njima je najveća pad broja stanovnika, i ako se stopa nataliteta ne poveća bliži se izumiranje mnogih Zapadnih naroda do kraja ovog vijeka.

Razmotrimo. Broj rođenih u Japanu opao je u 2019. na nivo neviđen od 1874. godine, oko 900 000. Ali bilo je 1,4 miliona umrlih što je ukupan gubitak od 512, 000 Japanaca. Veći gubitak japanske populacije se očekuje ove godine. Japansko stanovništvo se smanjuje od 2007. godine, kada je stopa smrtnosti prvi put prevazišla rađanja za 18.000. Imajući 28% stanovništva starijeg od 65 godina i manje rođenih svake sledeće godine, Japan stari, smanjuje se i umire – bez predaha na vidiku. „Širom Japana“, piše NjuJork Tajms: „cijela sela nestaju jer se mladi odlučuju da nemaju djecu ili se sele u urbana područja … Vlada procjenjuje da bi se stanovništvo moglo smanjiti za oko 16 miliona ljudi, ili gotovo 13 odsto, tokom sledećih 25 godina.

“Južna Koreja ima još niži natalitet, a očekuje se da će broj njenog stanovništva ove godine početi da se smanjuje. Ali, u Istočnoj Evropi je populaciona kriza najnaprednija. Na kraju hladnog rata Bugarska je imala 9 miliona ljudi. Do 2017. godine taj broj je pao na 7,1 milion. Za 2050. broj stanovnika Bugarske se procjenjuje na 5,4 miliona – što je gubitak od 40% umrlih i odseljenih od kada je Bugarska dobila slobodu od Sovjetske Imperije. Do 2050. godine, predviđa se da će Ukrajina i Poljska izgubiti još po 6 miliona ljudi, a Mađarska će izgubiti 1,5 milion. Litvanija i Letonija doživljavaju ozbiljne gubitke stanovništva od kraja hladnog rata i nalaze se u prvom rangu evropskih nacija koje najbrže gube stanovništvo.

Američki demografi projektuju da bi ruski narod mogao pasti sa sadašnjih 145 miliona na 121 milion do 2050.godine. Takvi gubici nadmašuju one koje je Rusija pretrpjela u vrijeme Lenjina, Staljina i Drugog svjetskog rata. Daleki Istok je dom za oko 6 miliona Rusa koji žive na toj ogromnoj teritoriji koja je puna prirodnih resursa poput drveta, nafte i gasa. „Populacije se kontinuirano smanjuje skoro svuda na Dalekom Istoku“, žalio je predsednik Vladimir Putin na investicionoj konferenciji u Vladivostoku: „Priliv stanovništva se povećava, ali ne pokriva broj ljudi koji napuštaju region“. Na Dalekom Istoku, u Sibiru i regionu Bajkalskog jezera, investitori i radnici iz Kine pojavljuju se u sve većem broju.

Plemena Evrope, narodi skoro svih zemalja Starog kontinenta, vidno stare, smanjuju se i umiru. Kriza stanovništva u Evropi je „egzistencijalna“, kaže hrvatski premijer Andrej Plenković. Otkako sam objavio „Smrt Zapada“, ništa se nije dogodilo što bi izmijenilo moj zaključak o tome šta je Zapadu suđeno: „Smrt Zapada nije predviđanje onoga što će se dogoditi. To je prikaz onoga što se događa sada. Nacije Prvog svijeta umiru. One se suočavaju sa smrtnom krizom, ne zbog nečega što se događa u Trećem svijetu, već zbog onoga što se ne događa kod kuće i u domovima Prvog svijeta. Stope plodnosti na Zapadu opadaju već decenijama. Izuzev muslimanske Albanije, ni jedna evropska država ne rađa dovoljno beba da zamijeni svoje stanovništvo. … U velikom broju zemalja stari već izumiru brže nego što se mladi rađaju. … Nema znakova preokreta. Sada je apsolutni broj Evropljana počeo da pada“.

Ovdje govorimo o onome što će istoričari, već ovog stoljeća, zvati Izgubljena Plemena Evrope. I ako je narod prestao da sebe obnavlja, a nacionalna porodica umire, teško je alarmirati javnost zbog sporog potonuća Maldiva u more, topljenja polarnih ledenih kapa ili fakta da Grenland postaje zeleniji svake sledeće godine.

Kritički komentar prevodioca: Zapažanjima i zaključcima u svom tekstu o izumiranju naroda Prvog svijeta, kao konstatacijom očiglednog izumiranja bijele rase i opštih mjesta manipulacije mejnstrim evroameričkih medija, Patrik Bjukenen je predstavio i demografsku doktrinu naroda Zapada prema narodima Istoka – posebno prema pravoslavnom narodu Balkana. Patrik je „prebrojao“ Zapadne narode i od njih vojno ili ekonomski kolonizovane narode Istoka, a ruski narod kao vojno-vjerskog konkurenta Zapadnim narodima. Bjukenenova zabrinutost nad demografskom mapom svijeta otkriva ekspanzionističku demografsku doktrinu evroatlantskog pohoda prema Istoku. Bjukenen strateški dijeli Balkan, kao bazu evroameričkog osvajanja evroazijskog Velikog kopna.

Bjukenen na Balkanu demografski diskvalifikuje pravoslavne Slovene – to jest pravoslavni srpski narod koji je najbrojniji na Balkanu – jer su Srbi kao pravoslavni Sloveni prirodni i pravoslavni prijatelji pravoslavnih naroda, a posebno najbrojnijeg pravoslavnog narodna – ruskog. Srpski narod je bio većinski na prostoru cjelokupnog jadranskog primorja, ali, Srbi su najbrojniji na Balkanu i poslije genocidna progona u dva svjetska rata, i poslije progona u raspadu Jugoslavije od strane atlantske alijanse, koja je vojno i medijski omogućila Hrvatskoj i Albaniji progon srpskog naroda sa prostora Dalmacije, današnje Hrvatske i okupiranog dijela Srbije – Kosova i Metohije.

Bjukenen navodi izjavu hrvatskog predsjednika o negativnom natalitetu, ali nije u pad nataliteta u Hrvatskoj uračunao milion prognanih Srba iz Hrvatske krajem prošloga vijeka, kao nastavak genocida nad srpskim narodom u nacističkoj Hrvatskoj u Drugom svjetskom ratu u programu Holokausta. Bjukenen je naveo podatak da samo muslimanska Albanija rađa dovoljno beba da zamijeni svoje stanovništvo, ali nije pomenuo da je NATO okupirao dio Srbije – Kosovo i Metohiju, i proglasio „državu“ Kosovo kao dio proširene Albanije. Bjukenen nije naveo podatak da je u NATO okupaciji Kosova i Metohije pola miliona Srba prognano iz svoje srednjovjekovne otadžbine, a u periodu Jugoslavije skoro milion Srba je bilo prinuđeno da napusti svoju južnu pokrajinu zbog islamskog i komunističkog terora.

Zato Bjukenenova analiza demografske slike svijeta i izumiranja naroda Evrope, kao i priča o klimatskim promjenama, predstavlja još jednu mejnstrim medijsku mantru i atlantističku demografsku strategiju selekcije naroda prema vjerskoj i političkoj pripadnosti, a prikrivanja istrebljenja slovenskih pravoslavnih naroda Sredozemlja.

Bjukenenova mapa Balkana, geopolitičkog i istorijskog ignorisanja srpskog naroda, nije novina u evropskoj kolonijalnoj kartografiji. Takvo tretiranje pravoslavnih Slovena na Balkanu i obali Jadranskog mora traje od starorimskih, latinskih srednjovjekovnih, do austrougarske kartografije sredozemlja. Bjukenen je na svojoj demografskoj mapi izostavio pravoslavni srpski narod na Balkanu nad kojim je u prošlom vijeku vršen permanentan programski genocid upravo od nacija saveznica nacističkih država, koje je Bjukenen označio kao vodeće nacije Balkana, a jednog od njihovih predsjednika citirao kao humanistu zabrinutog nad negativnim natalitetom evropskih naroda.

Evroatlantska alijansa, poslije rušenja Berlinskog zida, teži nasilnom održanju Zapadne podjele naroda na tri grupe – Prvog, Drugog i Trećeg svijeta – prema vojnoj i ekonomskoj moći, i religioznoj i rasnoj pripadnosti. Tako su naftno bogate države Istoka, koje imaju veći prihod po glavi stanovnika od naroda Prvog svijeta, određene u evroatlantski spisak zemlja Trećeg svijeta, i atlantskom vojnom intervencijom uništene. Da li je potrebno pominjati posledice američkog trajnog doprinosa negativnom natalitetu japanskog naroda od Drugog svjetskog rata do danas? Na tom spisku i pohodu vojne atlantske alijanse, srpskom narodu je namijenjen status naroda Četvrtog svijeta, u koji se ubrajaju kulturni entiteti i etničke grupe koje ne čine države i društva u modernom obliku.

Podsjetimo  „Koncept Prvog svijeta nastao je tokom hladnog rata i obuhvatao je države usklađene sa NATO-om i koje su se protivile Sovjetskom Savezu tokom hladnog rata. Od raspada Sovjetskog Saveza 1991. godine, definicija se prenosila i na države Istočnog bloka koje su prešle u NATO. Nakon Drugog svjetskog rata, svijet se podijelio na dva velika geopolitička bloka, razdvojivši se u sfere komunizma i kapitalizma. To je dovelo do hladnog rata, tokom koga se izraz Prvi svijet često koristio zbog njegove političke, društvene i ekonomske važnosti. Sam termin prvi put su uvele Ujedinjene nacije krajem 40-ih. U savremenom društvu na Prvi svijet se gleda kao na zemlje koje imaju najnapredniju ekonomiju, najveći uticaj, najviši životni standard i najveću tehnologiju.

Ova definicija uključuje Australiju i Novi Zeland, razvijene zemlje Azije (Južna Koreja, Tajvan, Japan, Singapur) i bogate zemlje Severne Amerike i Evrope, posebno zapadne Evrope.  Nakon hladnog rata, ove zemlje Prvog svijeta obuhvatale su države članice NATO-a, neutralne zemlje koje su razvijene i industrijalizirane i bivše britanske kolonije koje su smatrane razvijenim. Ukratko se može definisati kao Evropa, plus bogatije zemlje bivšeg Britanskog carstva (SAD, Kanada, Australija, Singapur, Novi Zeland), Izrael, Japan, Južna Koreja i Tajvan.

Prema sajtu Nacija Onlajn, u zemlje članice NATO-a posle hladnog rata ubrojane su:  Belgija, Kanada, Danska, Francuska, zapadna Nemačka, Grčka, Island, Italija, Luksemburg, Holandija, Norveška, Portugal, Španija, Turska, Velika Britanija i Sjedinjene Države. U države zapadno usmjerene ubrojane su: Australija, Novi Zeland, Izrael, Japan, Južna Afrika, Južna Koreja i Tajvan. U «neutralne» države ubrojane su: Austrija, Finska, Irska, Švedska, Švajcarska i Jugoslavija.“ izvor  „Postoje različite definicije Prvog svijeta; međutim, slijede istu ideju.  Ujedinjene nacije su od 1945. godine koristile izraze prvi, drugi, treći i četvrti svijet  koji su definisani prema bruto nacionalnom proizvodu (BNP), mjereno u američkim dolarima, da bi odredile relativno bogatstvo nacija.“