Vožd se „vraća“ u Sremske Karlovce
Danas se desio istinski istorijski događaj za Srbiju i sve Srbe. Vladika sremski Vasilije uvažio je molbu da se posmrtni ostaci vožda Đorđa Stratimirovića sahrane u manastiru Vavedenja Presvete Bogorodice u Sremskim Karlovcima, što je i bila želja za života ovog srpskog velikana.
Narodni vožd Đorđe Stratimirović bio je idealni Srbin – iz ugledne porodice, naočit, hrabar, pravdoljubiv, vrstan ratnik i srpski rodoljub do poslednje kapi krvi i poslednjeg uzdaha. Bio je vojni vođa pobunjenih Srba u Srpskoj Vojvodini tokom revolucije iz 1848. godine, gde je tokom mađarsko-srpskog rata nekoliko puta potukao Mađare, sačuvavši srpski narod, njegove crkve i manastire i njegove useve. Posle rata bio je srpski politički predstavnik, a stavio se i na raspolaganje Srbiji tokom Srpsko-turskog rata 1876. godine.
Baš kao i svi Srbi u Srpskoj Vojvodini, Đorđe Stratimirović je bio uvek i samo Srbin, vođen željom za ujedinjenjem što većeg broja Srba u jedinstvenu srpsku državu. Nije bio dualista koji se cenkao sa svojim identitetom kao neki danas, u skladu sa tim kako vetar duva. Nije smatrao Srbe u Vojvodini više ili manje vrednim, niti sebe od svoje braće po oružju i ideji Stevana Šupljikca iz Krajine i Stevana Knićanina iz Šumadije. Voleo je podjednako i njih i Srbe južno od Save i Dunava.
Umro je u Beču, u tuđini, pomalo zaboravljen od svih, nadajući se da će jednog dana počivati u svojim Sremskim Karlovcima, u slobodnom Vojvodstvu, u slobodnoj Srbiji.
Poslednja želja će mu biti ispunjena, jer su zahvaljujući Odboru za povratak njegovih posmrtnih ostataka predvođenim Aleksandrom Đurđevim iz Novog Sada, uz saglasnost potomaka, njegovi posmrtni ostaci stigli u otadžbinu. Narednih dana očekuje nas i sahrana, za koju sam siguran da će biti veličanstvena.
U vreme kada pokušavaju da u Vojvodini stvore lažnu vojvođansku naciju, u vreme kada Srbe u Crnoj Gori žele da pretvore u nacionalne Crnogorce ili identitetske dualiste, u vreme kada Srbe sa Kosova i Metohije i iz Republike Srpske žele ponovo da proteruju i bacaju u jame, ova istorijska svečanost koja nas očekuje samo je jedan komad u mozaiku srpskog sveta koji se budi, srpskog sveta koji postaje svestan sebe, svoje ćirilice, svog imena, svojih davno zaboravljenih junaka i koji jednom za sva vremena zatvara užasno poglavlje jugoslovenštine i komunizma. Srbi, Bogu hvala, konačno prestaju da se plaše da budu Srbi.
Slava voždu Đorđu Stratimiroviću! Živelo Srpsko Vojvodstvo! Živela majka Srbija!
Ovu lepu objavu na svom fejbuk profilu podelio je Rajko Petrović iz Instituta za vropske studije
